Znate li šta zapravo znači reč "amin"?

Znate li šta zapravo znači reč „amin“?

Jedna je od retkih hebrejskih reči koja je u liturgiju hrišćanske Crkve ušla u neizmenjenom obliku zbog svoje vanredne svetosti: to ne treba da čudi pošto se u Jevanđelju po Mateju stavlja u usta Spasitelja dvadeset i osam puta, a u Jevanđelju po Jovanu dvadeset i šest.

Foto: Shutterstock

U jevanđeljima se koristi čak 77 puta, i to se većinom stavlja u usta Spasitelja. Amin je deklaracija potvrde nečega koja se može naći u Hebrejskoj Bibliji, i koja znači "neka bude, vaistinu, bez sumnje, nesporno".

Etimološki, dolazi od hebrejskog glagola "aman" što se prevodi kao "osnažiti, potvrditi". Međutim, koren ove reči je opštesemitski i može se naći i u aramejskom jeziku kojim je govorio i na kojem je propovedao i sam Isus Hrist.

Foto: Pouke.org

Reč amin je iz judaizma ušla u grčki jezik rane Crkve, a iz grčkog u latinski iz kojeg se zatim rasejala po Zapadnoj Evropi.

Ovde treba reći jednu važnu stvar: latinski je bio zvanični jezik Istočnorimskog carstva sve do 610. godine, ali tokom cele istorije ujedinjenog Rimskog carstva i kasnije grčki je bio jezik kulture i filozofije, pa samim tim i religije.

Na pitanje da li je reč "amin" među Srbe došla iz grčkog ili latinskog, nije lako odgovoriti. Na prvi pogled, rekli bismo da je stiglo preko grčkog, jer mislimo da smo hrišćanstvo primili iz Carigrada zbog Nemanjića.

Foto: Deskgram.net

Istina je da smo hrišćanstvo primili mnogo pre epohe Nemanjića, da postoji pečat srpskog kneza Strojimira iz sredine IX veka sa patrijaršijskim krstom na sebi koji o tome ubedljivo svedoči, kao i da je cela teritorija čak i savremene Srbije bila po jurisdikcijom Rima sve do 740. godine kada je romejski vasilevs Lav III oduzeo Balkan od Rima zato što se papa rimski suprotstavio ikonoboračkoj jeresi koju je vizantijski car podržavao.

Foto: Plus.google.com

Prvi srpski kralj, dukljanski Mihailo I Vojislavljević iz XI veka, bio je kršten i pripadao je Latinskoj crkvi, kao uostalom i Stefan Nemanja dok ga Grci nisu pokrstili (termini "katoličko" i "pravoslavno" nisu bili polarizovani kao danas da bismo mogli da ih iskoristimo).

Tako da ne možemo pouzdano reći da li je preko Grka ili preko Latina reč "amin" došla među Srbe, jer ne možemo pouzdano da kažemo od koga smo tačno primili hrišćanstvo. Uostalom, to i nije od preterane važnosti, važno je da smo danas pravoslavni hrišćani.

Zatvoreno za komentare.